Afgelopen weekend vond in Den Haag het festival The Hague Jazz plaats. Een leuk alternatief voor North Sea Jazz, dat afgepikt is door Rotterdam. Via Marktplaats zijn we goedkoop aan kaarten gekomen en vervolgens zijn we met een smoes in de VIP-ruimte belandt. De wijn was uitstekend en het buffet prima

Bij de stand van de Music Store heb ik nog de volgende dingen aangeschaft (muziek-DVD’s tellen ook mee in deze categorie):

Macy Gray – Live in Las Vegas. Het is een gok (hebiehem?), maar ooit was dit wel een leuke zangeres. En wie koopt er geen DVD van een vrouw die het nummer Sex-O-Matic Venus Freak zingt? 104 minuten schorre tante voor 2,50 euro. Prima toch?

Jamiroquai – Live at Verona. Een optreden uit 2002 met zo’n 13 nummers en eindelijk een DVD die doet aan ‘Multi Angles Tracks’. Want daar was DVD toch zo beroemd om geworden, weet je nog? Zodat je lekker zelf regisseurtje kunt spelen op de bank. Nog niet uitgeprobeerd, maar de dooddoener ‘ik ben benieuwd’ komt hier goed van pas.

En dan deze: Chet Baker – Kind of Baker. De titel is natuurlijk hilarisch en de verpakking ook (tien cd’s met hetzelfde voorkantje in een doos met alwéér hetzelfde voorkantje), maar ik kan hem altijd nog aan mijn moeder cadeau doen. En mijn moeder zou tien cd’s voor de prijs van 7,50 euro ook niet aan zich voorbij laten gaan. Zelfs al was het Rotting Christ, The Pissing Razors of Morbid Angel dan was ze er blind voor gegaan. Jij toch ook? Voor ietsiepietsie meer kun je hem ook hier kopen. De muziek is nog mooi ook. Nog een weetje: mijn vriendin vindt dat ik My Funny Valentine mooi mee kan zingen. Het is maar dat je het weet.

 
Met op de hoes: Chet Baker

Totaal: 15 euro. Zwaar terugverdiend met de VIP-wijntjes.