http://www.marktplaats.nl/index.php?url=http%3A//verkopers.marktplaats.nl/607781

Zaterdag 16 augustus 2008 – Vandaag sluit de band Shane Shu af op Zomerterras, het Vlaardingse zomerfestival. De band wordt aangekondigd als een die op de drempel van groot succes staat. “En wij hebben ze hier”, roept de knaap die de artiesten aan elkaar praat. Shane Shu heeft zelfs een videoclip, vermeldt hij. Jongens, jongens! Na drie noten is het duidelijk dat het niets gaat worden. Het geluid is flinterdun, de zanger kan niet zingen en de teksten gaan niet dieper dan een vingerhoed.

“I’m falling in love
love with you
I’m falling in love”

De twee ‘achtergrondzangeressen’ hebben zich uitgedost met grappige jurkjes en hebben zo te zien vrij lang voor de spiegel gestaan. Het is niet erg dat ze niet voldoen aan de stempel ‘mooie vrouwen’, zoals aangekondigd. Het is wel jammer dat ze nauwelijks kunnen zingen. De zanger kleurt tijdens het optreden steeds meer roze. Van Lunteren weet het aantal woorden tussen ieder nummer te kwadrateren en praat steeds zijiger. “Na het optreden signeren we cd’s en kun je kusjes krijgen”, kakelt hij naar het Vlaardingse publiek, dat ondertussen met Rotterdamse nuchterheid grappen maakt over de ‘foute nicht’.

Shane Shu, zoals Van Lunteren zichzelf noemt, lijkt echt zo’n mannetje die het niet uitmaakt hoe hij beroemd wordt. Het had gekund als de nieuwe Ron Brandsteder, weerman, pornoster of als goochelaar. Toevallig is hij zanger geworden. Nog een paar jaar en dan mag hij opdraven als jurylid van Idols. Of Hollands Next Topmodel, dat maakt natuurlijk niet uit. Lingo presenteren is ook best.

Terwijl de Vlaardingse presentator het publiek nog een “we want more” in de mond wil leggen, wordt er vanuit vanuit het publiek met hoongelach gereageerd. Shane Shu heeft een bord voor zijn kop en durft toch terug te komen voor een toegift. Het is leeg, nep en heeft geen body. Shame on you, Shane Shu.

Het bekijken van zware (grote) plaatjes in een browser kan zwaar zijn voor een computer. Microsoft heeft hier iets op bedacht. Met PhotoZoom kun je grote foto’s op een slimme manier bekijken, het programma stuurt alleen dat deel van het plaatje naar je browser dat je bekijkt. Dat is dus minder dan het hele bestand. Dit is te vergelijken met de manier waarop Live Earth zijn kaarten toont.

Ik moet zeggen, ik had het zo voor elkaar. Dit zijn de stappen die ik heb ondernomen:

1. Installeren .Net Framework 3.5

2. Installeren Deep Zoom Composer (DZC)

3. Openen DZC, nieuw project aanmaken, image importeren, compose en export

Als je al een Live ID (bijvoorbeeld van je Live Messenger-account) hebt kun je zo inloggen, je komt dan in je PhotoZoom-omgeving. Hier vind je je project.

Bekijk mijn eerste project maar eens: http://photozoom.mslivelabs.com/Album.aspx?alias=swaflam&album=2. Klik hier op full screen en zoom in naar 7.6 procent. Nu kun je met je muis het plaatje heen en weer slepen. Als je heel snel bent is het plaatje soms een beetje vaag, daarna springt hij snel over naar de scherpe versie. Blijkbaar is hij dan aan het laden.

Full screen

De foto is genomen in Udaipur, India. Vorig jaar heb ik twee weken les gegeven in India (Ahmedabad), tijdens het weekend zijn we naar deze stad gegaan. Er werd alcohol geschonken en je kon er overal vlees eten (in tegenstelling tot Ahmedabad). Je kijkt uit op het Udaipur Lake, aan de overkant van het water is ons hotel (vlakbij Hotel Lake Ghat). Bij de dorre boom zijn jongens aan het spelen en rechts daarvan doen de dames de was. Wat een mooie plek was dat. Ik kan nu in ieder geval lekker terugzoomen en herinneringen ophalen.

Wel gek, de gedrukte versie was al lang in omloop. Nu staat het programma van de Pleinbios pas op internet. Eigenlijk jammer dat ik al zeven van de twaalf films gezien heb. Maar dan kan ik wel tips geven. Ga zeker naar Go With Peace Jamil. Het is een geweldadige film, maar met een goede boodschap (al vragen sommige mensen zich af welke). Vooral de worstjes-scene vond ik goed. De Deense film scoorde goed op het IFFR. Juno ook, erg grappig. En hey, ze noemen de Melvins in de film. Ga voor de sauna-scene naar Eastern Promises en mis Das Leben der Anderen niet. Control van Corbijn is indrukwekkend en vertelt zonder verheerlijking van de band, het verhaal van Ian Curtis van Joy Division. Deprimerend, maar goed. Afrader: The Bourne Ultimatum. Behalve als je zin hebt in eindeloze actiescenes die niets om het lijf hebben.

Met Jamil is het altijd gezellig