Onderweg en het hotel 

Na de opwinding van de Richard Gere kamer zijn we vertrokken naar Dalhousie. Helaas hebben we niet kunnen ontdekken of Ghandi hier eventueel geweest is. Jammer, maar ok.

We kiezen voor dit plaatsje omdat het op tweeduizend meter hoogte ligt, dus niet te warm. Het uitzicht moet prachtig zijn.

De reis naar Dalhousie is schitterend. Goudgele graanvelden, terassen, droogliggende rivieren, kleurrijke mensen, horden geitjes, schoolkinderen, marktjes, whitefaced monkeys, hobbels, gaten en prachtige bergen. Op de achtergrond de Himalaya.

Het is wat stuiteren in de minivan, maar dan heb je ook wat.

We hebben een prettig onderkomen met een groot balkon. Helemaal prive, volgens de huismeester. Jammer dat hij steeds zijn hoofd tussen de gordijnen steekt en ons allerlei overbodige vragen stelt.

In het stadje

 ”Nice view huh?”, zegt een donkere stem die bij lange na Barry White niet haalt. De man doet een poging tegen Joss aan te schurken. Dat lukt natuurlijk niet. We moeten een beetje ons best doen de Indiase dikkert van ons af te schudden.

Het stadje heeft een duidelijk overschot aan mannen. Ogen puilen uit, opwinding alom. Echt een heel gemakkelijk gevoel geeft het niet.

Het uitzicht is werkelijk schitterend. Bergen tot zesduizend meter zijn te zien vanaf ons plekje. Maar na een dag hebben we het wel een beetje gezien en verplaatsen we ons terug richting Dharamsala.

Weer naar hier

Dharamsala ligt negen kilometer onder McLeod, maar is een wereld van verschil. Zonder Tibetanen en met bijna geen toeristen is het veel puurder. Het is even zoeken naar een internetcafe.

Morgen vertrekken we naar McLeod, om daar nog wat te wandelen en te luieren. Die boeken hebben we niet voor niets meegebracht.

Daarna vliegen we naar Delhi. Het (voorlopige) plan is meteen door te reizen naar Agra. Daar schijnt een tof gebouwtje te staan dat het bezichtigen waard moet zijn. We zullen zien.